بعضی از جانوران برای جلب جفت حرکات پیچیده ای انجام می دهند . این حرکات نمایشی در خلال فصل تولید مثل صورت می گیرند و جفت یابی نامیده می شوند . معمولاً جنس نر این حرکات را انجام می دهند . جانوران نر می توانند با یک یا چند ماده جفت گیری کنند . گاهی نرها در منطقه ی خاص ، به نام عرصه جمع می شوند و ماده ها از آن ها بازدید و یکی را انتخاب می کنند . بعضی از جانوران در طول عمر خود فقط با یک جفت زندگی می کنند . این جانوران احتیاجی به حرکات نمایشی برای جفت یابی ندارند ، اما باید پیوندی محکم با جفت خویش داشته باشند.

 

جفت یابی از طریق پرهاب رنگین :

 

در بعضی از گونه های خاص جانوران جنس نر با ماده از لحاظ ظاهری بسیار با هم متفاوتند . گاهی این تفاوت فقط در اندازه است ؛ اما در خلال فصل جفت گیری تفاوت های دیگری نیز آشکار می شود . طاووس های نر پرهای فوق العاده زیبایی دارند که ان ها را برای جلب توجه ماده ها باز می کنند و حرکت می دهند.

 

 

جفت یابی از طریق آواز خواندن :

 

وزغ ها و قورباغه های نر برای جلب جفت ها به استخر و حوضچه ها می روند و آواز می خوانند و هر گونه از آن ها آواز ویژه ای دارد که به او کمک می کند تا جفتی از گونه ی خودش را بیابد . بسیاری از گونه ها مانند قورباغه تورنت برزیلی کیسه های صوتی خود  را باد می کنند و با این کار صدایشان بلندتر و واضح تر می شود . بعضی از قورباغه ها برای جفت یابی با پاهای خود صدا در می آورند.

 

 

 

 

 جفت یابی از طریق تغییر رنگ :

 

بسیاری از بزمچه های نر مانند پرندگان در خلال فصل جفت گیری رنگ های روشن تری پیدا می کنند . البته به این ترتیب برای شکارچی ها نیز جلب توجه می کنند . جنس نر بزمچه آنل یک غبغب رنگین دائمی در زیر گلویش دارد که مخفی است ، مگر موقعی که بخواهد جنس ماده را جلب کند.

 

 

 

 

جفت یابی از طریق رقص آینه ای :

 

در بعضی از نمایش های جفت گیری نر ها و ماده ها حرکات یکدیگر را تقلید می کنند به گونه ای که گویی با هم می رقصند . ماهی های پروانه ای در کنار هم و میان مرجان ها شنا می کنند و بدن رنگین خود را به هم نشان می دهند . این حرکات بخشی از مراسم جفت یابی است و به ماهی های دیگر یادآوری می کنند که آن ها جفت یکدیگرند و تمایلی ندارند با گونه های دیگر جفت گیری کنند.

 

 

 

 

جفت یابی از طریق رقابت :

 

در فصل پاییز گوزن های نر گوزن ها ماده را جمع اوری می کنند تا با آن ها جفت گیری کنند . گوزن ها با قدرت از گروه های ماده خود در برابر نرهای رقیب دفاع می کنند . معمولاً نر های بزرگتر با شاخ های بزرگ تر سهم مشخصی از گله ی ماده را دارند . نرهای با جثه های یکسان با هم می جنگند تا معلوم شود که کدام یک از آن هابا ماده ها می ماند و کدامیک عقب نشینی می کند.

 

 

 

 

جفت یابی از راه تیمار :

 

تامارین ها در تمام طول زندگی خود جفت گیری می کنند ، بنابراین باید برای جفت گیری انرژی صرف کنند . این جانوران برای همکاری با دیگران و تمییز کردن یک دیگر نیز وقت صرف می کنند . تامارین ها در خانواده های چهار تا هشت نفره زندگی می کنند . نر ها به بزرگ کردن بچه ها کمک می کنند و خواهران و برادران بزرگ تر نیز در این راه همراه آن ها هستند تا وظایف والدین را بیاموزند . 

 

 

 

 

  جفت یابی از  طریق به جا گذاشتن آثار از خود :

 

زنبور نر ثعلبی ماده ها را با به جا گذاشتن نشانه های بودار به سوی خود می کشد . ماده هایی که متوجه نشانه های بودار می شوند به ان محل پرواز و بازنبور نر جفت گیری می کنند .

 

 

بعضی از پستانداران شاخ دار عرصه خود را با ادرار یا مدفوع علامت گذاری می کنند.